London calling to the underworld
Come out of the cupboard, you boys and girls
London Calling to jedna z najbardziej znanych piosenek zespołu The Clash, a wielu dzisiejszych fanów zaczynało swoją przygodę z tym zespołem właśnie od tego utworu. Piosenka została doceniona i w 2004 roku magazyn Rolling Stone umieścił ją na wysokim, 15. miejscu listy 500 najlepszych utworów wszech czasów. Suche fakty jednak nie wyrażą uczuć wiążących się z London Calling, wyrażających buntowniczą postawę, podsycaną przez energiczne brzmienie tego punkrockowego brytyjskiego zespołu.
Piosenka znalazła się na krążku o tej samej nazwie, który został wydany 7 grudnia 1979 roku, a o jej fenomenie świadczy to, że wciąż uznawana jest za jeden z najważniejszych utworów w historii muzyki. To, co wyróżnia płytę to fakt, że utwory, które się na niej znalazły były rzetelnie dopracowywane.
Autorami tekstu i kompozycji muzycznej byli Joe Strummer i Mick Jones. Skąd jednak tytuł? Należy pamiętać, że końcówka lat 70. ubiegłego wieku to wciąż czas pewnych obaw, związanych ze światową polityką. Sam tytuł nawiązuje do sygnału BBC World Service This is London calling... który używany był podczas II wojny światowe, najczęściej w państwach okupowanych.
To, co wciąż fascynuje w tej piosence to umieszczenie jej słów w konkretnych kontekstach historycznych -w tekście można odnaleźć strach przed błędem nuklearnym, wciąż świeżym po wypadku elektrowni jądrowej Three Mile Island, która miała miejsce 28 marca 1979 roku. Oprócz tego wersy London is drowning/And I live by the river (Londyn tonie/ a ja mieszkam przy rzece) to wyraz przekonania, że w wypadku wylania Tamizy, większość Londynu znalazła by się pod wodą.
Wydanie piosenki miało też pomóc zespołowi, który walczył z zadłużeniem, szczególnie, że w Anglii boom na punk rock skończył się już w 1977 roku.
Piosenka jednak odniosła wielki sukces, stała się jedną z najbardziej rozpoznawanych piosenek na świecie i sztandarowym utworem The Clash. Została również jako ścieżka dźwiękowa takich filmów jak Billy Elliot czy What a Girl Want (Czego pragnie dziewczyna). Co ciekawe Joe Strummer został później prowadzącym audycji w BBC World Service o nazwie Joe Strummer's London Calling.
Co ciekawe ten utwór zespołu The Clash jest obecnie kojarzony również z komercyjnością i radosnym śpiewaniem przy podróży do Londynu, a naprawdę szkoda, gdyż przesłanie tego znakomitego utworu było zgoła inne.
To, co wciąż fascynuje w tej piosence to umieszczenie jej słów w konkretnych kontekstach historycznych -w tekście można odnaleźć strach przed błędem nuklearnym, wciąż świeżym po wypadku elektrowni jądrowej Three Mile Island, która miała miejsce 28 marca 1979 roku. Oprócz tego wersy London is drowning/And I live by the river (Londyn tonie/ a ja mieszkam przy rzece) to wyraz przekonania, że w wypadku wylania Tamizy, większość Londynu znalazła by się pod wodą.
Wydanie piosenki miało też pomóc zespołowi, który walczył z zadłużeniem, szczególnie, że w Anglii boom na punk rock skończył się już w 1977 roku.
Piosenka jednak odniosła wielki sukces, stała się jedną z najbardziej rozpoznawanych piosenek na świecie i sztandarowym utworem The Clash. Została również jako ścieżka dźwiękowa takich filmów jak Billy Elliot czy What a Girl Want (Czego pragnie dziewczyna). Co ciekawe Joe Strummer został później prowadzącym audycji w BBC World Service o nazwie Joe Strummer's London Calling.
Co ciekawe ten utwór zespołu The Clash jest obecnie kojarzony również z komercyjnością i radosnym śpiewaniem przy podróży do Londynu, a naprawdę szkoda, gdyż przesłanie tego znakomitego utworu było zgoła inne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz